Édouard Batiste (1820-1876)
Grand Offertoire d-moll op.3

Joseph Callaerts (1830-1901)
Larghetto
(basado en el Quinteto para clarinete KV 581 de W.A. Mozart)

Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Präludium und Fuge f-moll BWV 534

Joseph Rheinberger (1839-1901)
Cantilene

Charles Tournemire (1870-1939)
Choral-Improvisation sur le Victimae Paschali

Max Reger (1873-1916)
Melodia op.129/4
Introduction und Passacaglia d-moll

10 urte besterik ez zituela hasi zen organo-jotzaile gisa lanean bere jaioterrian, Bavariako Dasing herrian. Augsburgoko eta Municheko musika-unibertsitateetan burutu zituen musika-ikasketak (pianoko eta organoko kontzertu-diplomak, eskola magistraletako diplomak, A mailako musika sakroa eta musika-hezkuntza lortuz).

1984tik 2001era Wangen im Allgäuko San Martin elizako organo-jotzailea izan zen. Bertan, musika-egitarau zabal baten ardura izan zuen —besteak beste, mundu osoko organo-jotzaile gonbidatuak biltzen zituen «Nazioarteko Organo Kontzertuak San Martin elizan» zikloa— eta oratorio-emanaldiak zuzendu zituen.

1985ean, Johann Sebastian Bachen organorako obra osoa interpretatu zuen 11 kontzertutan. Hurrengo urteetan, César Franck, Léon Boëllmann, Franz Liszt, Felix Mendelssohn-Bartholdy, Wolfgang Amadeus Mozart, Johannes Brahms, Maurice Duruflé eta Johann Gustav Eduard Stehle egileen obra osoak jo zituen; halaber, Max Reger, Marcel Dupré eta Olivier Messiaenen organorako obra nagusiak ere eskaini zituen.

2001. eta 2004. urteen artean, Municheko Andre Mariaren Katedralean aritu zen elizako musikari eta organo-jotzaile gisa. Ondoren, 2004tik 2023ra, Willibald Guggenmos St. Gallengo (Suitza) katedraleko organo-jotzailea izan zen, eta bertan «Katedraleko Nazioarteko Organo Kontzertuak» antolatu eta zuzendu zituen, arrakasta handiz. Gaur egun, 2023tik, Augsburgoko Nazioarteko Organo Jaialdiaren zuzendaria da.

Organo-jotzaile gisa, Willibald Guggenmosek Europako ia herrialde guztietan eman ditu kontzertuak, baita Islandian, Errusian, Ameriketako Estatu Batuetan, Hego Amerikan, Kanadan, Ekialde Urrunean, Australian, Zeelanda Berrian, Txinan eta Mendebaldeko Indietan ere.

Prentsak haren kontzertu-programen kolorea goraipatzen du, eta bere «teknika bikaina eta musikaltasun liluragarria» nabarmentzen ditu («New York Times» egunkariko kritikari nagusi Bernhard Hollanden hitzetan). Irrati, telebista eta CDrako egindako grabazio ugarik —nazioarteko instrumentu garrantzitsuetan eginak, hala nola Suitzako Engelberg kolegiatako Goll organoan, Suitzako St. Gallen katedralean, Azkoitiko Cavaillé-Coll organoan eta Australiako Sydneyko Udaletxeko William Hill organo mitikoan— haren errepertorio zabala ondo jasota uzten dute.